Ik woon in een dorp. Sommige inwoners van het dorp zijn grappig, anderen zijn weer wat serieuzer en hebben zo nu en dan interessante dingen die ze met anderen willen delen. Er wonen vanzelfsprekend ook minder leuke mensen zoals stalkers, pestkoppen, racisten, narcisten, criminelen, visboeren, en allerlei andere onaangename klootzakken en boosaardige vrouwen. De bedrijvigheid groot, zo nu en dan word je dan ook geconfronteerd met ongevraagde reclame en een “Nee – Nee” sticker op je voordeur plakken helpt niet.

Het voordeel van in een dorp wonen is dat de sociale controle groot is. Maar dit dorp is anders, de controle is inderdaad groot, maar vooral op wat je zegt, wie je vrienden zijn, of zelfs met wie je wel eens staat te praten. Je kunt op de kleinste dingen zwaar afgerekend worden. Een enkele verkeerde uitspraak kan je je baan kosten. Het dorp heeft een groot plein waar schandpalen staan voor dorpelingen die met de verkeerde mensen omgaan, ook al zijn het maar vage kennissen. Soms is het niet eens duidelijk om welke kennis het gaat, of laat staan waarom het precies gaat. Voor je het weet sta je op het schavot en vliegen de rotte eieren en tomaten om je oren. Er zijn geruchten dat sommige mensen alleen maar in het dorp verblijven om mensen aan de schandpaal te nagelen en een zo groot mogelijk publiek te verzamelen om het slachtoffer te bekogelen.

Aan de andere kant zul je nauwelijks gemist worden als je er ineens niet meer bent. Je kunt het dorp altijd verlaten. Een klein aantal mensen zal het een tijdje over je hebben maar zijn je vervolgens vrij snel compleet vergeten. Vaak komen mensen na hun vertrek weer terug, omdat het dorp een aantrekkingskracht heeft, het is een verleidelijk, mooi, misschien zelfs een beetje verslavend dorp. Er wonen ook hele fijne, lieve mensen in het dorp die je toch wilt blijven zien. Het dorp heeft iets magisch, het aantal inwoners loopt in de honderden miljoenen, maar het dorp is zo klein, dat het in je broekzak past.

De wetgeving in het dorp is redelijk soepel, er is een regel bedacht die voor sommigen zeer handig is. Je kunt een aanvraag voor een contactverbod indienen voor mensen met wie je niets te maken wil hebben, en die wordt altijd gehonoreerd. De betrokken persoon kan geen contact meer met je opnemen, tenzij hij of zij zich vermomt als iemand anders, of via een vriend of collega. Er zijn een aantal hardnekkige stalkers in het dorp die op één of andere manier altijd een manier vinden om toch steeds weer contact te maken, maar over het algemeen is dit een goede oplossing om contact met iemand te verbreken zonder teveel gedoe. Deze regel geldt voor iedereen en iedereen is vrij er gebruik van te maken.

asterix-huge-fight-cropDe samenstelling van de inwoners het dorp is zeer divers, alle religies zijn aanwezig, alle nationaliteiten en alle politieke voorkeuren. Geen wonder dat dit soms tot heftige botsingen komt, de meningen over alledaagse dingen zijn verdeeld. En dat niet alleen, veel inwoners houden wel van een goed robbertje vechten.

Ik woon nu een jaar of 5 in dit dorp. Ik heb veel gekke mensen gezien, maar ook een groot aantal hele mooie mensen. Ik val niet erg op in het dorp, als ik zou verdwijnen zullen weinig mensen mij missen. Ik heb ook al een aantal keer aan de schandpaal gestaan maar als je niet gaat gillen vinden de tomatengooiers het niet leuk en gaan ze vrij snel weer weg. Een aantal mensen willen niet met mij omgaan en hebben van de anti-omgangsregeling gebruik gemaakt. Een aantal mensen vindt dat ik verkeerde mensen in mijn kringen heb. Ik vind het allemaal prima, maar ik kies mijn vrienden zelf en bepaal met wie ik omga. Ik woon in dit dorp en blijf er wonen zolang als ik wil. Dorpelingen die mij met respect behandelen kunnen hetzelfde van mij terugverwachten. Dorpelingen die met rotte eieren of tomaten naar mij gaan gooien moeten weten: Ik ben de visboer.

kostunrix