De recente aanslagen in Parijs, begin dit jaar op de medewerkers van het satirische tijdschrift Charlie Hebdo, en vorige week op willekeurige Parijzenaars hebben gezorgd voor een enorme angst, en daarmee een gespannen sfeer in grote Europese steden, en daarbuiten. De terreur staat letterlijk voor de deur.

De terroristen hebben als doel angst en onrust creëren in een samenleving waar vrijheid een recht is, vrij om te zijn wie je bent, en te geloven wat je wilt, en binnen de wet te doen wat je wilt, en dat in solidariteit met elkaar te doen, zoals de Fransen zo mooi zeggen:

Liberté, égalité, fraternité

 

Dat is meteen ons sterkste wapen tegen de terreur. Wij moeten juist nu laten zien dat onze vrijheid, saamhorigheid en tolerantie niet te verwoesten zijn. In plaats van onze woede te uiten op moslims in Nederland moeten we samen met hen laten zien dat wij onverslaanbaar zijn en niet zwichten voor terreur.

peace_for_paris

Hoe dichter terreur bij ons bed komt, hoe schokkender het is, en hoe groter de angst en het verdriet. Uit medeleven heeft ongeveer de helft van mijn Facebookvrienden zijn avatar aangepast in een Franse vlag ‘om de Fransen te steunen in hun verdriet’. Een mooi gebaar. Ik heb hem zelf niet aangepast. Natuurlijk ben ik net zo geschokt als zij, en heb ook wakker gelegen met de gedachte hoe het zou zijn als één van mijn familieleden in dat theater of voetbalstadion was geweest, als het leven van mijn dochter in een plas bloed op de theatervloer was geëindigd. Een gekmakende gedachte, die voor veel mensen de werkelijkheid is geworden.

Nee, ik heb mijn avatar niet aangepast omdat ik dat ook niet heb gedaan toen in een winkelcentrum in Nairobi een massaslachting plaatsvond, of toen er honderden Nigeriaanse meisjes werden ontvoerd voor Boko Haram. Deze meisjes zijn nog steeds niet terug, en worden op de meest gruwelijke manier misbruikt. Ze worden niet alleen ingezet als seksslaaf, maar zo nu en dan krijgt een meisje een bommengordel om, zodat ze een aanslag kan plegen om nog meer dood en verderf te zaaien. Deze week waren er nog twee dergelijke aanslagen, gepleegd door meisjes van 11 en 18 jaar, en natuurlijk werden ze gedwongen, en zo bedreigd en geïntimideerd dat ze het wel móesten doen.  Kunt u zich dit voorstellen? Stel dat dit úw dochter was? Zou u uw facebook-avatar willen aanpassen om uw medeleven met de ouders van deze meisjes te laten blijken?

media_xl_2250563

In Burundi, een prachtig land in Centraal / Oost Afrika, onder Rwanda, wordt op dit moment de bevolking zo opgehitst dat een burgeroorlog, en wellicht zelfs een genocide een mogelijkheid lijkt te zijn. Wist u dat?

Mensen ontvluchten Syrië vanwege de heersende terreur aldaar, en de bombardementen. Blijven is geen optie. Diegenen die de mogelijkheid hebben, wagen zich aan een gevaarlijke, barre tocht richting veiligheid en geluk.

Ik schrijf dit niet als kritiek. Het is voor iedereen persoonlijk welk leed hij of zij zich het meest aantrekt. Ik snap ook heel goed dat wanneer er iets in je eigen omgeving gebeurt, dat dit meer aandacht, en dus meer medeleven genereert, maar ik heb soms het gevoel dat we hiermee wel het totale overzicht kwijtraken, en dat er dingen worden vergeten en zelfs als minder belangrijk zullen worden bestempeld. Wat denkt u wat er zou gebeuren als er honderden Nederlandse meisjes worden ontvoerd door een terreurbeweging om de meest vreselijke martelingen te moeten ondergaan? Ik denk dat er een klopjacht op touw gezet zal worden waar pas een einde aan komt wanneer de meisjes bevrijd, en de terroristen dood zijn. De mate van betrokkenheid hangt niet slechts af van afstand, maar vooral van de huidskleur van de slachtoffers. Zwarte levens doen er minder toe. Als het om mensenlevens gaat wordt er met meerdere maten gemeten.

Op het moment dat ik dit schrijf houden terroristen in Bamako (Mali) 170 mensen in een hotel gegijzeld, en schijnen er al een aantal doden te betreuren zijn. Mocht u uw medeleven via Facebook willen laten blijken, heb ik alvast een leuke avatar voor  u opgezocht.

mali_640