Er bestaan veel kaas-eters. Er bestaat een minderheid die gruwelen van kaas en zelfs zo erg dat ze met een boog om kaas-winkels lopen, ondanks dat er ook lekkere noten verkocht worden.

Er zijn mensen  die elke dag om zes uur eten, aardappelen, rijst, macaroni, of iets anders. Er zijn mensen die in een woonwagen wonen. Er zijn mensen die op hockey zitten, en op zondag naar de kerk gaan, of op vrijdag naar de moskee, alleen met Kerst naar de kerk gaan, Sinterklaas vieren, een hoofddoekje dragen, op dieet zijn, naar wielrennen kijken, met het openbaar vervoer reizen, vijf uur per nacht slapen, vrijwilligerswerk doen, geen vlees eten, vuurwerk afsteken, bidden voor het eten, naar Spanje op vakantie gaan, boeken lezen, suède schoenen kopen, Suikerfeest vieren, naar het theater gaan, hun haar blonderen, politiek actief zijn, van voetbal houden, wijn drinken, een hoed dragen, sigaretten roken, lange wandelingen maken, trouwen, elke dag hun moeder bellen, naar pretparken gaan, meerdere talen spreken, boeken schrijven, jazz-concerten bezoeken, Chanoeka vieren, taarten bakken, buiktruitjes dragen, in een Volvo rijden, alleen worst van de Hema willen, een jaarlijkse familiedag hebben, naar muziekfeesten gaan, een tatoeage hebben, of postzegels verzamelen.

Mijn buurman is zo’n postzegelverzamelaar, één van de laatste vermoed ik. Ik vind het leuk dat hij een hobby heeft. Ik heb een hekel aan kaas, en aan alles wat ook maar een beetje naar kaas ruikt. Mijn hele familie eet kaas, soms gesmolten, soms zelfs op brood, of in blokjes op tafel, gezellig bij een film. Ik vind dat prima zolang ik het maar niet hoef te snijden, maar dat doen ze gelukkig zelf. Ze respecteren mijn kaas-haat. Een keer heb ik een weddenschap verloren en moest ik als tegenprestatie een stukje kaas eten. Op dat moment dacht ik dat mijn gezin me haatte, ik werd uitgelachen. Ik gruwelde, maar wist dat ze toch wel van mij houden, zoals ik ook van hen hou. Ik werd liefdevol getroost na mijn straf. Mijn vrouw is moslima. Ik heb zelf niet zoveel met religie, behalve een redelijke interesse vanwege het geloof van mijn vrouw. We eten thuis geen varkensvlees en houden rekening met haar tijdens Ramadan. Mijn kinderen en ik respecteren het geloof van mijn vrouw. Ondanks dat mijn vader me waarschuwde toen ik een relatie met haar kreeg – “Er zijn veel culturele verschillen, je kiest niet de makkelijkste weg” – zijn we al 25 jaar samen en zijn we aanstaande zondag 18 jaar gelukkig getrouwd. Veel van onze vrienden die ‘op papier’ veel minder grote culturele verschillen hebben, zijn intussen uit elkaar om verschillende redenen.

Ik zeg dit allemaal niet om op mijn borst te kloppen, maar om aan te geven dat culturele verschillen helemaal geen probleem hoeven te zijn zolang je elkaar maar respecteert en rekening met elkaar houdt. Ik vind dat niet veel gevraagd, en essentieel voor een goede relatie. Respect is de basis voor een gezonde multiculturele samenleving.